5 Mar 2010

Professional Cindrella

Galiba herkese söylemekle kötü bişey yapıyorum! Galiba inanmadığım herşeyin aslında varolması gibi nazar diye de birşey var... İnşallah yoktur. AMA tutamıyorum ki... Küçüklüğümden beri böyleydim ben, hiçbi zaman uzun vadelerin, stratejilerin insanı olamadım.
(annem hep bi kenara çeker, bunları sakın başkalarının yanında da söyleme derdi)
O yüzden bağırmalıyım: Çok mutluyum!!!! Odanın duvarları zaten rezalet, posterlerden sıvaları dökülmüş, ben yeni posterler alana kadar
(ilk sırada Memento ve Girl Interrupted var!)
ne çıkar ilk elime geçen boyayla (köşede nalbur var) yazsam duvarlara çokk mutluyum diye! Çok mutluyum yazacak bir duvarım olduğu için mutluyum, ev arkadaşım bana sıcak çikolata pişirdiği için mutluyum, umutlu olduğum için mutluyum, hiç gelmese de her gece yarın güzel birşeyler olacak diye yatabildiğim için mutluyum!

Buruk bir tarafı da var, buruk bir tarafım da var aslında 
(belki de herşeyin buruk bir tarafı var, buruktaraf)
kendimi bitmek üzere olan bir yarışa son anda parmaklıklardan atlayarak dahil olmuş bir atlet gibi hissediyorum. Çoğunluğun benim için üzüldüğü, bazılarının ise en azından seyirci değil de yarışmacıyım diye hala beni takdir ettiği bir yarışta gibi... İp ve finiş umrumda değil ki, koşmaya bayıldım!!! Nefesim yetmez büyük ihtimalle, başından beri koşanlar, pistin ilk çeyreğinde kafasında stratejiyi oturtanlar, sevgilisi seyircilerin arasında gülen gözlerle alkışlayanlar var... Ama ne farkeder, nefesim yettiğince koşucam ben de, oturacağıma o b*ktan seyirci sandalyesinde...

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder