15 Ara 2010

Yaşlım

Bu resim neredeyse bir yıldır masaüstümde.
National Geographic'te görsem de, National Psychographic vs'ye daha uygun olduğunu düşünüyorum.
Bayılıyorum onlara
Ve bana hatırlattıklarına
Her gün.

Ne mi hatırlatıyor?
Bir gün o seksi kadının göğüsleri sarkacak, o seksi çocuğun kasları sönecek, saçları dökülecek, o gençken koluna taktığında cıvıl cıvıl olan kadın sana tuvaletini bile söyleyemeyecek hale gelecek, sana hediyeler alan o adam kendine yeni bir organ alamayacak kadar çaresiz kalacak. O gün her birimiz için gelecek. 

Ve o gün tek istediğin, sanki hayat hiç bitmeyecekmiş gibi, seni kollayıp kafana şapkanı takması olacak. O gün tek istediğin kırışıklarında bile kendini görebileceğin bir insan olacak. O gün okuduğun her kitabın veya izlediğin her filmin aslında bir sonu olduğunu ve çıkıp gittiğini hatırlayacaksın seyircilerin. Yani tek isteğin, seni de her zaman hatırlayacak biri olması olacak. Cümlelerine dişlerini gösterip kahkahanın seni etkilemesi için  gülen biri değil, her söylediğini hatırlayan, değer veren, ilgilenen biri olacak istediğin. Kolunu kıpırdatmadan, dudağını bile oynatmadan seni anlayacağını bildiğin bir yüz olacak. 

Hep sorardım neden güzel kadınların yanında hep ama hep tipsiz adamlar var diye. Ve o parmaklarını birbirine sürter, "para" derdi. Bence başka bir şey.

O zaman ne güzelliğin, ne paranın, ne gösterişin ne de zevkin bir anlamı kalacak. Öyle şeylerini görüyorum ki herşeyinin gittiğini düşündüğünde bile seninle kalacak şeylerin toplamı onlar...

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder