28 Oca 2011

What A Beautiful Mess

Gitmek zorundayım - yine.
Düzenli cyclelar halinde gelen gitme-kaçma-yollara vurma arzusu insan doğasından mı gelir acaba?
Bilmem...
Tek bildiğim
Hayatımın hemen hemen hiçbir alanından tatmin duyamadığım
Kıvrandığım
Eksikliklerin sinire denk gelmiş gibi sızlaması
Ve ömrümün (belki hiçbir insanın ömrünün) onları kapamaya yetmeyeceği...
"Şu Anda Olmak" "şimdinin huzuru" gibi kitaplar okuyorum... Yaz tatili planları yapıyorum katlayıp cebime koyabileceğim. Gevşiyorum, dans kursuna tekrar başlıyorum, halayımı bile çekiyorum. Olmuyor... Edindiğim hiçbir uğraş, verdiğim hiçbir sınav, tanıştığım hiçkimse, dinlediğim hiçbir ses beni tamamlamıyor.
Biraz bi benzin alayım da ben......

huzursuzum...

4 yorum:

  1. bak aklıma ne geldi:

    ilkokuldan liseye bu memlekette kendini ifade etmesi için çocuklara giriş-gelişme-sonuç kalıpları içinde kompozisyon yazdırırlar. ve böylece burada herhangi bir Allahın kulu bir şeyler yazmaya kalktığı an ister istemez bu şablona uyar. işin ilginç yanı hiçbiri bunun farkında değildir, parıltılı laflar ettiklerini düşünürler, özellikle de son cümlelerde bu rezillik iyice gözle görülür hale gelir, abartılı son sözlerin en çok görüldüğü metinler bizimkilerdir herhalde...(köşe yazılarında bu rahatsız edici durumun birçok örneği hergün görülür, örnek vermek gerekirse)

    işte sen böyle yazılar yazan biri değilsin...neden bilmem ama bunu biraz düşünmen önemliymiş gibi geldi bana. kim bilir, belki üstüne konuşuruz da.

    YanıtlaSil
  2. Okunmak isteyip istemediğinle ilgili bence. Yazılar ikiye ayrılıyor o açıdan, aynı kişinin yazıları bile. Okunur diye yazılanlar (-kurallı, -açık, -mantık silsilesi içinde giden) bir de içimden çıksın yeter diye yazılanlar...

    *fav: http://oldpoetry.com/opoem/show/43542-Charles-Bukowski-So-You-Want-To-Be-A-Writer

    YanıtlaSil
  3. "That day, what a marvelous mess, but noone thinks so..."

    natalie imbruglia - that day

    YanıtlaSil
  4. "torn" alayım ben, today and everyday..

    YanıtlaSil