2 Nis 2016

cominciamo

Benim de kendimi tüm insanlıktan daha zeki hissettiğim anlar olmuştu.
Bu anların bitiminde, tüm insanlıktan daha zeki hissetmemin, tüm insanlığın zekasıyla bana oynadığı bir oyun olduğunu farkettim. Sınavlar, okullar, puanlar veya iyi bir aile harçlığı gibi yollarla bazı insanlara tüm insanlardan üstün ve akıllı olduklarının aşılanması; yan sokakta usulca gülen aptalların en zekice oyunuydu. İşte zekayla gerçek arasındaki fark bu insanları tanımaktı.

Birçok teori varken en büyük komplo insanın kendini akıllı ve üstün hissetmesiymiş.
Birçok gökdelen veya köprü varken en yüksek uçurum bu hayalden gerçeklere çakılmakmış.
Gerçek olan benden zeki, benden akıllı, benden özel birçok kişinin bulunması değil, evrenin bunu bana hissettirmek için oynadığı saçma oyunlarmış. Zeka diye bir şey yokmuş, özellik, seçilmişlik, başarı??? hiçbiri.

O yüzden yolun sonunda God is Dead denmiş ve kıyamet kopmamış.

Genius is Dead. 

Güzel bir ölüm ilanı. Veya hoş bir mezar taşı yazısı olurdu. Zekilikten aptallığa giden yolda, aslında mezar taşı yazılarının hiçbir canlının umurunda olmadığını farketmek varmış. 

Müziği duymayanlar dans edenleri deli sanmıyordu, delirmeyenler müziği duymuyor numarası yaparak kendi toplumunun delilerini kendileri yaratıyordu. Söyliyim...


Hiç yorum yok:

Yorum Gönder